زبان فارسی یکی از مهم ترین مولفه های  وحدت آفرین در میان ساکنان ایران عزیز، فارغ از هرگونه دلبستگی قومی و زبانی به شمار می آید و نیز مطابق مستندات تاریخی ، نخستین بار "یعقوب لیث صفاری" یکی از اولین شهریاران ایرانی پس از اسلام، زبان فارسی را به عنوان زبان دیوانی برگزید و همان اندازه که "فردوسی" بزرگ در مانایی این زبان نقش داشته، "یعقوب لیث" نیز در ماندگاری زبان فارسی اثرگذار بوده است. چنانکه اگر این تلاش صورت نمی گرفت امروزه از گنجینه بزرگ و ارزشمند آثار شاعران و اندیشمندان این سرزمین که به فارسی نگاشته شده است بهره ای نداشتیم، آثاری که کاخ بلند هویت ایرانی بر آنها بنا شده است.

^{برای نمایش بزرگتر، روی عکس کلیک کنید}